Nie wszyscy zdają sobie sprawę z tego, iż nazwa „bokken” jest w rzeczywistości terminem wprowadzonym przez Europejczyków, jako że w Japonii ten drewniany miecz ćwiczebny nazywyał się bokutō. Oba te określenia stanowią dość ogólną nazwę, która zawiera w sobie wiele specjalistycznych określeń na miecze konkretnego typu, np. daitō, czy shōtō.

 Za czasów feudalnej Japonii bokutō używany był przez wojowników podczas treningu. Legendarny szermierz Musashi Miyamoto sławił się zaś m.in. w pokonywaniu, w pełni uzbrojonych przeciwników, przy użyciu tylko jednego lub dwóch takich drewnianych mieczy. Według jednej z legend, pokonał on Sasaki’ego Kojirō przy pomocy bokutō, które sam zrobił z wiosła podczas podróży łodzią na umówioną wyspę, gdzie miał odbyć się ich pojedynek.

 Powodem, który sprawił, iż w Aikido pojawiły się techniki przy użyciu broni, była fascynacja O’sensei Morihei Ueshiby tradycją walki mieczem i włócznią. Ueshiba posiadał niebywałą biegłość w posługiwaniu się bronią i dlatego też chętnie wykonywał formy z jej wykorzystaniem. Morihei już za młodu szczególnie interesował się szermierką i utrzymywał kontakt z ekspertami broni ze szkoły Kashima Shinto Ryu. Nawet po tym, jak utworzył samodzielną formę budo (Aikido) dalej uwielbiał ćwiczenia mieczem.

        

Możliwość komentowania jest wyłączona.